Wycofanie ulg w podatku od emisji CO2 w Szwecji przełożyło się na spadek emisji w firmach objętych zmianą. Jednocześnie, według badania opisanego przez Sveriges Radio, łączny ubytek zatrudnienia oszacowano na około 6000 miejsc pracy.
Jak podaje Sveriges Radio, badanie zostało opublikowane w Ekonomisk Debatt i dotyczy skutków wycofywania ulg podatkowych związanych z emisją dwutlenku węgla. W materiale wskazano też, że ulgi w podatku CO2 zostały wycofane w 2018 r.
Podatek od emisji CO2 w Szwecji i skutki
Z badania opisywanego przez Sveriges Radio wynika, że w przedsiębiorstwach objętych zmianą emisje spadły o około 30%. Według materiału redukcja była powiązana głównie z przejściem z paliw kopalnych na biopaliwa.
Jednocześnie w badaniu wskazano koszt dla rynku pracy. Sveriges Radio podało szacunek łącznego ubytku zatrudnienia na poziomie około 6000 miejsc pracy, a wątek ten pojawia się także w materiałach Tillväxtanalys związanych z tymi wynikami.
Autor badania Jimmy Karlsson mówił w rozmowie z radiem, że nie chodzi o gwałtowny wzrost zwolnień, ale o dostosowanie zatrudnienia poprzez spowolnienie tempa przyjmowania nowych pracowników. Ten mechanizm – według cytowanej wypowiedzi – utrudnia ocenę, co dzieje się z grupą, której dotyczy zmiana.
Kto był najbardziej dotknięty zmianami
Z przywołanych ustaleń wynika, że najbardziej dotknięte były osoby z niższym wykształceniem oraz starsi pracownicy. W materiale wskazano też, że te grupy często pracują najbliżej produkcji, co ma znaczenie przy dostosowaniach po stronie firm.
Wcześniej Tillväxtanalys informowała również o spadku zatrudnienia liczonym przeciętnie „na firmę” w badanej grupie przedsiębiorstw. W tekście zwrócono uwagę na ryzyko, że zmiany popytu na pracę mogą w większym stopniu dotykać grup, które już wcześniej były w trudniejszej sytuacji na rynku pracy. (Tillväxtanalys – podsumowanie)
Jakie działania sugeruje autor badania
W rozmowie z radiem Jimmy Karlsson wskazał, że obok efektu klimatycznego istnieje powód, by rozważyć działania ograniczające negatywne skutki na rynku pracy. Wśród przykładów pojawia się łączenie podatku z ukierunkowanymi instrumentami rynku pracy dla grupy, która odczuwa koszty zmian.
Badacz odnosi się też do możliwości wykorzystania „zielonych dotacji” dla przedsiębiorstw, aby tworzyć zachęty do przechodzenia na bardziej ekologiczne rozwiązania. W przywoływanym ujęciu pojawia się także ryzyko, że zielona transformacja przyspieszona przez wyższą stawkę podatku CO2 może pogłębiać istniejące nierówności na rynku pracy.
