Szwedzki rząd podejmuje kolejne działania, aby doprowadzić do wydalenia 155 obywateli Syrii skazanych za przestępstwa. Wiosną do Sztokholmu ma przyjechać syryjska delegacja techniczna, która będzie rozmawiać z urzędami o praktycznych warunkach powrotów.
Sprawa dotyczy osób, wobec których wydano decyzje o wydaleniu, ale których deportacji nie można obecnie wykonać. Według ministra ds. migracji Johana Forssella problemem są m.in. dokumenty podróży, ustalanie tożsamości oraz brak systemu przyjmowania w Syrii.
Dlaczego Szwecja rozmawia z Syrią?
Minister ds. migracji Johan Forssell był w listopadzie w Damaszku, gdzie rozmawiał o tym, co jest potrzebne, aby Syria przyjmowała swoich obywateli objętych decyzjami o wydaleniu ze Szwecji. Szwedzki rząd informował, że wizyta Forssella i ministra Benjamina Dousy odbyła się w dniach 24–26 listopada 2025 roku i obejmowała rozmowy w Syrii oraz Libanie.
Według Forssella chodzi przede wszystkim o bardzo praktyczne kwestie: wydawanie dokumentów podróży, potwierdzanie tożsamości i stworzenie kanałów współpracy między urzędami. Bez tego Szwecja ma ograniczone możliwości wykonania deportacji osób, które same nie chcą wrócić do kraju pochodzenia.
Wśród osób, których dotyczą działania rządu, jest 155 obywateli Syrii skazanych za przestępstwa. Forssell ocenił, że często chodzi o „bardzo poważne przestępstwa”.
Syryjska delegacja ma przyjechać do Sztokholmu
Planowana delegacja ma mieć charakter techniczny i składać się z urzędników. Według informacji SVT jej przedstawiciele mają spotkać się z osobami z Migrationsverket oraz Polismyndigheten, aby zobaczyć, jak Szwecja pracuje z kwestiami migracyjnymi i powrotami.
Rząd poinformował 2 maja 2026 roku, że finansuje w Migrationsverket studium wykonawcze oraz działania związane z budowaniem relacji z syryjskimi podmiotami w obszarze migracji i powrotów. Decyzja obejmuje 3 mln koron na 2026 rok, w tym środki na przyjęcie technicznej delegacji z Syrii w Szwecji.
Według rządu celem jest stworzenie wspólnego zrozumienia technicznych i administracyjnych procesów, które mogą być podstawą dalszej współpracy. Rząd wskazuje też, że Syria jest krajem priorytetowym w działaniach dotyczących powrotów.
Czy pomoc rozwojowa może być elementem rozmów?
W tekście SVT pojawia się również pytanie, czy Szwecja może użyć polityki pomocy rozwojowej, aby Syria przyjmowała osoby wydalone. Forssell odpowiedział, że państwa korzystające ze szwedzkiej pomocy rozwojowej powinny słuchać także interesów Szwecji, ale dodał, że nie chodzi o warunkowanie pomocy humanitarnej.
To ważne rozróżnienie. Pomoc humanitarna jest kierowana do ludności dotkniętej wojną i kryzysem, natomiast rozmowy o migracji dotyczą współpracy państwowej, dokumentów, identyfikacji oraz procedur powrotowych.
Nie tylko Syria. Rząd wskazuje też Somalię i Afganistan
Syria nie jest jedynym krajem na liście rządu. Według informacji SVT, Somalia również jest traktowana priorytetowo w rządowej pracy nad powrotami. Na liście znajduje się 56 skazanych obywateli Somalii, wobec których wydano decyzje o wydaleniu.
Szwecja, razem z Komisją Europejską, zaprosiła także przedstawicieli reżimu talibów w Afganistanie na rozmowy w Brukseli dotyczące wydalania obywateli afgańskich z Unii Europejskiej. Według Forssella w Szwecji przebywa około 200 skazanych obywateli Afganistanu z decyzjami o wydaleniu.
Co to oznacza dla Polaków w Szwecji?
Dla Polaków mieszkających w Szwecji ta sprawa nie oznacza nowych obowiązków ani zmian w codziennych zasadach pobytu. Dotyczy osób, wobec których zapadły decyzje o wydaleniu po skazaniu za przestępstwa.
Znaczenie tej informacji jest jednak szersze. Pokazuje kierunek obecnej polityki migracyjnej Szwecji: rząd chce zwiększyć liczbę wykonanych decyzji o deportacji, szczególnie wobec osób skazanych za przestępstwa. To temat istotny dla mieszkańców Szwecji, bo łączy kwestie migracji, bezpieczeństwa, przestępczości, relacji międzynarodowych i pomocy rozwojowej.
W praktyce najbliższym krokiem ma być przyjazd technicznej delegacji z Syrii do Sztokholmu oraz dalsze rozmowy z Migrationsverket i policją. Dopiero od wyników tych działań będzie zależeć, czy Szwecja uzyska narzędzia potrzebne do wykonywania decyzji o wydaleniu wobec osób, które nie chcą dobrowolnie opuścić kraju.
