Cmentarzysko porzuconych samochodów

Cmentarzysko aut w Szwecji. Foto Pinterest

Ten artykuł powinien zainteresować każdego, kto jest pasjonatem starych samochodów. W Szwecji istnieje co najmniej kilka wyludnionych miejsc, które stały się „cmentarzyskami” porzuconych aut. To tereny zdewastowane, na których kiedyś zbierano pojazdy typu vintage. Dziś z giełdy klasyków nie pozostało już nic.

Samochody, które kiedyś zachwycały żywymi kolorami i oryginalną budową, dziś obrośnięte są chwastami. Z niektórych powoli wyrastają drzewa. Można je znaleźć między innymi w Bästnäs, niedaleko granicy z Norwegią. To właśnie tu mieści się największa w Szwecji „giełda”: na jej terenie umieszczono ponad tysiąc samochodowych zabytków.

Kolejny „cmentarz” to Kyrkö Mosse, mieszczący się nieopodal Ryd w Småland . Pomysłodawcą tej lokalnej atrakcji był górnik Åke Danielsson. W latach osiemdziesiątych mężczyzna zamknął wystawę samochodów, a później zupełnie ją porzucił. Po jego śmierci nikt nie próbował uratować dawnego biznesu. Ekspozycja nosiła nazwę „ Åkes bilskrot” – w wolnym tłumaczeniu: „kupa złomu Åkego”.

Miejscowe władze chciały pozbyć się tego „złomu”, bo uważały, że stanowi on zagrożenie dla środowiska. Sprzymierzeńcy Danielssona wywalczyli jednak, by wystawa dalej spoczywała w swym kultowym miejscu.

- Reklama -

Te auta od lat stoją nieużywane i znajdują się w różnym stopniu zniszczenia. Straszą jak mechaniczne zombie, choć są wśród nich kultowe modele (Volvo PV544, Volkswagen Beetle).

Ośrodki takie jak Bästnäs ściągają na siebie uwagę żądnych wrażeń turystów i często odwiedzane są przez fotografów.

- Reklama -
Udostępnij
Follow:
Twórca i redaktor Skandynawiainfo.pl, portalu, który od 2015 roku dostarcza polskim czytelnikom aktualne i możliwie bezstronne informacje o Szwecji oraz krajach nordyckich. Od lat przygląda się Skandynawii „od środka”, a nie z perspektywy folderów turystycznych – pisze prosto i konkretnie o tym, co się zmienia, dlaczego to ważne i jak może wpływać na codzienne życie, szczególnie Polaków mieszkających w regionie. Skupia się na tematach społecznych i praktycznych, dbając o rzetelność, kontekst i spokojny, rzeczowy ton.