Kobieta prowadząca farmę w Szwecji próbowała odliczyć koszty weterynaryjne swojego labradora w wysokości 12 000 SEK w deklaracji VAT, twierdząc, że pies pełni funkcję stróżującą i ostrzega przed drapieżnikami. Szwedzka Agencja Podatkowa jednak odrzuciła jej wniosek, argumentując, że labrador nie jest typowym psem do takich zadań.
Labrador jako pies stróżujący?
Kobieta w swojej deklaracji uzasadniła odliczenie, twierdząc, że labrador ostrzegał przed dzikami i innymi drapieżnikami, pomagając jej i jej mężowi podczas pracy na farmie i w lesie. Faktura za koszty weterynaryjne została wystawiona przez Evidensia, szpital dla zwierząt w Växjö.
Szwedzka Agencja Podatkowa zwróciła jednak uwagę na charakterystykę rasy, opierając się na informacjach ze strony internetowej Szwedzkiego Związku Kynologicznego, gdzie labradory są opisane jako psy do towarzystwa i myśliwskie, a nie stróżujące.
Decyzja Urzędu Skarbowego
Urząd uznał, że:
- Koszty weterynaryjne nie mają bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą.
- Pies jest wykorzystywany głównie do celów prywatnych, nawet jeśli w pewnym stopniu pełni funkcje gospodarskie.
W rezultacie odliczenie zostało odrzucone, a kobieta została zobowiązana do zapłaty zaległego podatku, ponieważ podane informacje uznano za nieprawidłowe.
Prywatne koszty a działalność gospodarcza
Decyzja Szwedzkiej Agencji Podatkowej podkreśla, że wydatki związane z utrzymaniem zwierząt, nawet jeśli są one w pewnym stopniu związane z gospodarstwem, często są traktowane jako koszty prywatne. Aby wydatki mogły zostać uznane za związane z działalnością gospodarczą, muszą być jasno powiązane z generowaniem przychodów lub bezpośrednio służyć działalności firmy.