Szczepionka przeciwko ospie wietrznej trafi do programu od 2027 r.

Rząd chce włączyć szczepionkę przeciwko ospie wietrznej do programu szczepień dzieci od 2027 r. z finansowaniem przygotowań i szczepień nadrabiających.

Rząd zapowiada włączenie szczepionki przeciwko ospie wietrznej do krajowego programu szczepień dzieci od 2027 r. oraz uruchomienie działań przejściowych dla starszych roczników, które nie były dotąd szczepione. – „Zdejmujemy ciężar ospy wietrznej z dzieci i rodziców” – powiedział minister spraw społecznych Jakob Forssmed w rządowym komunikacie.

Co obejmuje propozycja

Plan zakłada trwałe miejsce szczepionki w kalendarzu oraz ofertę szczepień nadrabiających dla starszych dzieci w okresie wdrożenia. Celem jest ochrona najmłodszych, odciążenie opieki zdrowotnej i ograniczenie kosztów opieki nad dziećmi ponoszonych przez rodziny. Informacje pochodzą z komunikatu rządu.

Finansowanie i przygotowania

Urząd ds. Zdrowia Publicznego (Folkhälsomyndigheten) otrzyma 3 mln SEK na przygotowanie wdrożenia. Jesienią ubiegłego roku urząd rekomendował włączenie szczepionki przeciwko ospie wietrznej do programu szczepień dzieci, co rząd teraz przekuwa w plan operacyjny (Folkhälsomyndigheten, komunikat rządu).

Działania przejściowe: szczepienia nadrabiające

Rząd zapowiada tymczasowe mechanizmy, które pozwolą zaoferować szczepienia starszym dzieciom, zanim rozwiązanie na stałe obejmie wszystkie roczniki. Rozszerzenie ma ograniczyć liczbę zakażeń i powikłań przypadających na grupy, które dotąd nie miały dostępu do szczepienia w programie.

Kontekst polityczny

Latem Partia Socjaldemokratyczna przedstawiła własną propozycję poszerzenia programu szczepień m.in. o szczepionkę przeciwko ospie wietrznej. Dzisiejsza decyzja rządu podąża w tym kierunku, wpisując się w wcześniejsze rekomendacje Folkhälsomyndigheten i dyskusję parlamentarną.

Udostępnij
Follow:
Twórca i redaktor Skandynawiainfo.pl, portalu, który od 2015 roku dostarcza polskim czytelnikom aktualne i możliwie bezstronne informacje o Szwecji oraz krajach nordyckich. Od lat przygląda się Skandynawii „od środka”, a nie z perspektywy folderów turystycznych – pisze prosto i konkretnie o tym, co się zmienia, dlaczego to ważne i jak może wpływać na codzienne życie, szczególnie Polaków mieszkających w regionie. Skupia się na tematach społecznych i praktycznych, dbając o rzetelność, kontekst i spokojny, rzeczowy ton.