Nowa ustawa w Szwecji: 559 wniosków o zmianę płci prawnej

Od lipca 2025 r. obowiązuje nowa ustawa o tożsamości płciowej w Szwecji. Do końca sierpnia złożono 559 wniosków o zmianę płci prawnej, z czego 102 od osób poniżej 18 lat.

Pan.Paweł

Od 1 lipca 2025 roku w Szwecji obowiązuje nowa ustawa o tożsamości płciowej, która znacząco ułatwia procedurę zmiany płci prawnej. Do końca sierpnia złożono 559 wniosków, informuje Socialstyrelsen.

Łatwiejsza procedura i niższy próg wiekowy

Nowe przepisy zniosły wymóg diagnozy dysforii płciowej i obniżyły granicę wieku z 18 do 16 lat. – Wiele osób nie musi już przechodzić przez wieloletnią drogę leczenia. Posiadanie paszportu zgodnego z tożsamością ma dla nich ogromne znaczenie – mówi Lea Larsson, ekspertka z organizacji RFSL.

W lipcu i sierpniu wpłynęło 559 wniosków, z czego 317 dotyczyło zmiany z męskiej na żeńską, a 242 – z żeńskiej na męską. Wśród wnioskodawców 102 osoby miały mniej niż 18 lat, częściej wskazując chęć zmiany z żeńskiej na męską.

Decyzje i czas oczekiwania

Do tej pory Socialstyrelsen wydała 201 decyzji, z czego pięć lub sześć negatywnych – głównie z powodu braków formalnych. Według kierownika działu Pära Ödmana, czas oczekiwania na decyzję wynosi obecnie około sześciu tygodni, jeśli wniosek jest kompletny.

- Reklama -

Następnie Skatteverket potrzebuje kilku tygodni na nadanie nowego numeru osobowego. Do końca sierpnia dokonano 199 takich zmian.

Zastój i ukryte zapotrzebowanie

RFSL wskazuje, że liczba wniosków była zgodna z przewidywaniami. – Był to pewien „zastój”, wiele osób czekało na zmianę prawa – podkreśla Larsson.

Dla porównania, w całym 2024 roku, gdy obowiązywała stara ustawa, złożono 618 wniosków. Dane nie są jednak w pełni porównywalne, ponieważ obejmowały również wnioski o zabiegi medyczne.

Ödman uważa, że na wyciąganie wniosków dotyczących stałego napływu spraw jest jeszcze za wcześnie, ale potwierdza, że istniała „stłumiona chęć” składania wniosków.

Wymagane zaświadczenie i potrzeba szkoleń

Aby wniosek został zatwierdzony, konieczne jest zaświadczenie od lekarza, psychologa, psychoterapeuty lub kuratora ds. zdrowia, potwierdzające rozbieżność między płcią prawną a tożsamością płciową.

– Większość osób otrzymała potrzebne dokumenty, ale zdarzały się przypadki oporu. Istnieje duże zapotrzebowanie na szkolenia personelu medycznego – dodaje Larsson.

Udostępnij ten artykuł