Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, znajdująca się 408 kilometrów nad powierzchnią Ziemi, jest symbolem globalnego zaufania i doskonałości inżynieryjnej. Zbudowana przez pięć głównych agencji kosmicznych, może wykonać jedno pełne okrążenie Ziemi w mniej niż 93 minuty i porusza się z niesamowitą prędkością 27 600 km/h. Choć brzmi to abstrakcyjnie, wysokość ta ma implikacje technologiczne i praktyczne. Inżynierowie korzystają z tańszego transportu zaopatrzenia, a astronauci z szybszego powrotu na Ziemię z każdym zaoszczędzonym kilometrem. W czasach, gdy prywatne loty kosmiczne szybko się rozwijają, jest to szczególnie istotne.
Na tej wysokości, mieszczącej się między apogeum 422 km a perygeum 413 km, panuje idealna równowaga między grawitacją a oporem atmosferycznym. Od listopada 2000 roku ludzie nieprzerwanie przebywają w kosmosie dzięki stabilnej pozycji ISS, utrzymywanej dzięki rutynowym manewrom orbitalnym. Bez tych modyfikacji, wprowadzanych przez zadokowane statki kosmiczne, takie jak Cygnus i Dragon, stacja stopniowo niszczałaby się podczas lotu, aż w końcu spłonęłaby w atmosferze.
| Temat | Informacje |
|---|---|
| Nazwa | Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) |
| Wysokość nad Ziemią | Średnio 408 km |
| Prędkość orbitalna | 27 600 km/h |
| Czas okrążenia Ziemi | 92,9 minuty |
| Start misji | 20 listopada 1998 |
| Obecna załoga | 7 astronautów (m.in. Takuya Onishi – dowódca) |
| Agencje kosmiczne | NASA, Roscosmos, ESA, JAXA, CSA |
| Liczba odwiedzających | 279 osób z 22 krajów |
| Źródło |
Z punktu widzenia mieszkańców Ziemi, ISS to jasny, szybko poruszający się punkt na niebie. Astronauci postrzegają jednak świat zupełnie inaczej, ponieważ są świadkami nawet 16 wschodów i zachodów słońca dziennie. Systemy oświetlenia stacji zostały starannie zaprogramowane tak, aby zachować naturalny rytm dobowy. Umożliwia to utrzymanie regularnych godzin snu, co jest bardzo trudne w warunkach mikrograwitacji.
Obecnie na pokładzie znajduje się siedmiu astronautów, w tym dowódca Takuya Onishi z Japonii. Do tej pory stację odwiedziło 279 gości z 22 krajów, w tym zarówno turyści prywatni z misjami komercyjnymi, jak i astronauci zawodowi. Rządy poszczególnych krajów nie mają już wyłącznej władzy nad ISS. Firmy aktywnie zaangażowane w budowę komercyjnych stacji kosmicznych, takie jak Axiom Space i Blue Origin, zachęcają kolejne pokolenie astronautów do podróży kosmicznych.
Stacja, która ma 109 metrów długości i 73 metry szerokości (wliczając panele słoneczne), składa się z modułów pochodzących ze Stanów Zjednoczonych, Rosji, Europy, Japonii i Kanady. Jego waga wynosi imponujące 450 000 kilogramów. Zintegrowana struktura systemów zasilania, systemów podtrzymywania życia, laboratoriów i habitatów pozwala każdej z tych funkcji wspierać szerszy cel, jakim jest prowadzenie nowatorskich badań w warunkach mikrograwitacji.
Fakt, że ISS jest obecnie miejscem przełomowych badań biologicznych, medycznych i materiałoznawczych, jest szczególnie godny uwagi. Do działań stacji należą badania mutacji DNA, testowanie leków przeciwnowotworowych oraz wpływ długotrwałej mikrograwitacji na organizm człowieka. Przyszłe misje na Księżyc i Marsa odniosą ogromne korzyści z tego rodzaju badań.
Należy pamiętać, że ISS to miejsce, które inspiruje kulturę i edukację. Kosmos staje się bardziej dostępny dzięki transmisjom na żywo z orbity, edukacji prowadzonej przez astronautów dla dzieci na całym świecie oraz symbolicznym okazjom, takim jak wspólne spędzanie Nowego Roku na orbicie. Według amerykańskiego astrofizyka Neila deGrasse Tysona, ISS jest „najcenniejszym, a zarazem najbardziej poruszającym dowodem na to, że ludzkość może współpracować w skali planetarnej”. Choć sentymentalna, ta uwaga jest wciąż szczególnie aktualna w obliczu rosnących napięć geopolitycznych.
Istnieją już plany dotyczące przyszłości ISS. Stacja ma pozostać na orbicie do 2030 roku, kiedy to specjalnie zbudowany przez NASA statek kosmiczny bezpiecznie ją zdeorbituje. Wraz z tym kończy się pewna era, ale zaczyna się nowa: era dalekich podróży i prywatnych stacji orbitalnych. Istnieją już plany dotyczące Starlab, współpracy Voyager Space i Lockheed Martin, a także startu komercyjnego modułu Axiom.
Pod względem technologicznym ISS to platforma, która rozwijała się równolegle z postępem nauki. Według humanistów jest metaforą ludzkiej ambicji, wytrwałości i zdolności do jednoczenia się ponad granicami. Wysokość 408 kilometrów jest zarówno symbolem, jak i parametrem. Reprezentacją dążenia do celu i pokonywania przeszkód, które dziesięć lat temu wydawały się nie do pokonania.
Stacja pozostawi po sobie dziedzictwo zarówno techniczne, jak i kulturowe, jeśli uda jej się wypełnić swoją misję w ciągu kilku lat. Oglądając dziś transmisję z orbity, młody inżynier mógłby zdecydować się na karierę naukową. A może filmowiec stworzy film, który zainspiruje przyszłe pokolenia, zainspirowany widokiem Ziemi z wysokości 408 kilometrów. ISS jedynie przesuwa rozdział historii, a nie ją kończy.