Ponad 200 000 Szwedów cierpi na patologiczne zbieractwo – zaburzenie, które według Stowarzyszenia OCD spełnia wszystkie kryteria choroby społecznej. Eksperci i pracownicy socjalni wzywają do formalnego uznania syndromu i wdrożenia systemowego wsparcia.

Co to jest patologiczne zbieractwo?

Patologiczne zbieractwo (ang. hoarding disorder) to chroniczne zaburzenie, w którym osoba gromadzi przedmioty w nadmiarze i nie jest w stanie się ich pozbyć – niezależnie od ich wartości. Skutki są poważne:

• ryzyko eksmitowania z mieszkania,
• pogorszenie zdrowia psychicznego,
• społeczna izolacja i wstyd,
• utrata zdolności do funkcjonowania zawodowego i społecznego.

W Szwecji problem dotyczy od 2 do 6% populacji

Według danych Stowarzyszenia OCD, syndrom zbieractwa występuje u 2–6% obywateli. Oznacza to, że w samej Szwecji dotkniętych może być nawet ponad pół miliona osób.

„Zbieractwo często zaczyna się już w dzieciństwie i pogłębia się z wiekiem. Ma zazwyczaj charakter przewlekły” – wyjaśnia organizacja.

Kryteria choroby społecznej są już spełnione

Aby schorzenie zostało uznane za chorobę społeczną, musi spełniać dwa warunki:

Kryterium	Spełnione?
Dotyczy ≥1% populacji	✅ Tak
Poważne konsekwencje społeczne i jednostkowe	✅ Tak

„Zbieractwo to nie kwestia stylu życia – to poważny problem społeczny, który wymaga reakcji służby zdrowia na poziomie porównywalnym z cukrzycą” – mówi Johan Ågren, pracownik socjalny w Sztokholmie.

Obecnie pomoc tylko w 3 miastach

Tylko Sztokholm, Göteborg i Malmö oferują wyspecjalizowane wsparcie dla osób z tym zaburzeniem. W pozostałych regionach brakuje programów pomocy, mimo skali problemu.

Miasto	Wsparcie dla osób z zaburzeniem
Sztokholm	✅ Tak
Göteborg	✅ Tak
Malmö	✅ Tak
Inne miasta	❌ Brak

Uznanie w międzynarodowej klasyfikacji chorób

Zbieractwo zostało formalnie uznane za osobną jednostkę chorobową w klasyfikacji DSM-5, gdzie figuruje w grupie: Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne i pokrewne.