W precedensowej decyzji Sąd Apelacyjny w Svea orzekł, że meteoryt znaleziony na terenie posiadłości Refvelsta Estate w okolicach Enköping należy do właściciela gruntu, a nie do geologów, którzy go odkryli. Tym samym zmieniając wyrok Sądu Okręgowego w Uppsali, który pierwotnie przyznał prawo do kamienia geologom Andersowi Zetterqvistowi i Andreasowi Forsbergowi.
Kontrowersje wokół meteorytu, znalezionego w listopadzie 2020 roku, wynikły z różnicy zdań co do jego statusu prawnego. Sąd Okręgowy w Uppsali uznał, że kamień, który przypadkowo znalazł się na ziemi Johana Benzelstierna von Engeströma, stanowi mienie ruchome i w związku z tym należy do osób, które go znalazły.
Jednak Benzelstierna von Engeström, twierdząc, że meteoryt powinien być traktowany jako nieruchomość i w konsekwencji należeć do właściciela gruntu, odwołał się do wyższej instancji. Sąd Apelacyjny zgodził się z tą argumentacją, stwierdzając, że meteoryt na moment znalezienia był częścią nieruchomości Refvelsta i jako taki przysługuje właścicielowi terenu.
Johan Benzelstierna von Engeström wyraził zadowolenie z decyzji, podkreślając, że otwiera to drogę do publicznej ekspozycji meteorytu w szwedzkim muzeum. Podkreślił także, że sprawa ta może przyczynić się do wzrostu zainteresowania kosmosem zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci.
Wyrok Sądu Apelacyjnego oznacza, że Zetterqvist i Forsberg muszą pokryć koszty prawne Refvelsta Godsförvaltning AB, wynoszące prawie 600 000 koron szwedzkich. Jest to nie tylko finansowe obciążenie dla geologów, ale również znaczący moment w szwedzkim prawie, pokazujący, jak niejasne przepisy mogą wpływać na indywidualne przypadki.
Ta wyjątkowa sprawa ustanowiła precedens w historii szwedzkiego prawa, podkreślając brak jasnych wytycznych dotyczących znalezisk takich jak meteoryty. Chociaż kodeks karny zabrania zabierania kamieni z cudzej ziemi, a przepisy dotyczące znalezisk archeologicznych są szczegółowe, to kwestia meteorytów nie była wcześniej regulowana.
Decyzja ta może prowadzić do dalszych dyskusji i potencjalnych zmian w prawie, mających na celu wyjaśnienie statusu podobnych znalezisk w przyszłości.
