Kontrole graniczne w Hyllie, które od lat spowalniają przejazdy pociągów przez Öresund, mają zostać objęte bardziej przejrzystym raportowaniem. W piśmie regulacyjnym na 2026 rok rząd zobowiązał policję m.in. do podawania liczby skontrolowanych osób i odmów wjazdu oraz do opisu, jak uwzględnia sytuację dojeżdżających w regionie Öresund.
Kontrole na stacji Hyllie w Malmö funkcjonują od czasu kryzysu uchodźczego w 2015 roku i – mimo wieloletniej krytyki ze strony części polityków oraz organizacji regionalnych – pozostają elementem codziennej logistyki dla osób podróżujących między Danią a Szwecją. Z perspektywy pasażerów oznacza to dodatkowy postój pociągów, zwykle liczony w kilku minutach.
W pigułce:
- Co się zmienia: policja ma raportować skalę kontroli i odmów wjazdu oraz opisać wpływ na dojeżdżających w regionie Öresund
- Od kiedy: w 2026 r. (w ramach wymogów dla policji na ten rok)
- Kogo dotyczy: pasażerów na trasach Dania–Szwecja, w tym dojeżdżających do pracy
- Gdzie: Hyllie (Malmö) i połączenia Öresundståg
- Co zrobić: podczas podróży mieć przy sobie ważny dokument tożsamości
Kontrole graniczne w Hyllie i problem dojazdów
Kontrole graniczne w pociągach Öresundståg wiążą się z dodatkowymi postojami na Hyllie – niezależnie od tego, czy funkcjonariusze w danym momencie wsiadają do składu i sprawdzają dokumenty, czy nie. Jak opisuje przewoźnik Öresundståg, kontrola przy wjeździe do Szwecji zwykle odbywa się na pierwszej stacji po stronie szwedzkiej, czyli właśnie w Hyllie.
Równolegle państwo utrzymuje możliwość stosowania czasowo przywracanych kontroli na granicy wewnętrznej w ramach strefy Schengen, co w praktyce oznacza okresowe decyzje o przedłużaniu takiego rozwiązania. Komisja Europejska opisuje zasady „tymczasowego” przywracania kontroli na granicach wewnętrznych oraz obowiązki sprawozdawcze państw członkowskich, gdy takie kontrole są utrzymywane przez dłuższy czas.
Raport Greater Copenhagen: trzy osoby na 10 000 bez dokumentów
W dyskusji o zasadności i skali kontroli przywoływany jest raport organizacji Greater Copenhagen. Wskazano w nim, że tylko około 3 na 10 000 kontrolowanych podróżnych nie miało dokumentu tożsamości.
W tym samym raporcie zwrócono uwagę na koszt i straty czasu wynikające z wydłużonych postojów pociągów, co – przy dużej liczbie podróżnych – przekłada się na łączną, odczuwalną dla regionu liczbę „utraconych minut”.
Propozycje zmian i możliwa rola narzędzi technicznych
W debacie pojawiają się propozycje ograniczenia wpływu kontroli na dojeżdżających, w tym pomysł, aby – jeśli kontrole mają pozostać – prowadzić je w sposób mniej „punktowy” na stacji. Wskazywano też na bariery prawne związane z tym, gdzie formalnie można realizować kontrolę graniczną oraz kogo można poddać sprawdzeniu.
Równolegle w przestrzeni publicznej omawiane są scenariusze wykorzystania rozwiązań technicznych, takich jak monitoring wspierany przez sztuczną inteligencję, który miałby alarmować w przypadku wykrycia osoby poszukiwanej. Według opisywanych zapowiedzi rząd ma przedstawić projekt zmian, które umożliwią policji użycie rozpoznawania twarzy w czasie rzeczywistym w określonych sytuacjach, a przepisy miałyby wejść w życie 1 maja.
